Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026, στις 12:00, η οικογένεια του Βαλεντίνο Γκεγκάι, και ο SOS Τροχαία Εγκλήματα, καλούν σε συγκέντρωση κοντά στο σημείο που σκοτώθηκε ο Βαλεντίνος, στην επέτειο από το θάνατό του πριν δύο χρόνια, Ομηρίδου Σκυλίτση 66, Πειραιάς
4 Οκτωβρίου 2024
Το βράδυ της 22ης Σεπτεμβρίου 2024 και ώρα 1:40 π.μ, ο Βαλεντίνος Γκεγκάι, ένα νέο παιδί, γεμάτο ζωή και όνειρα, που εκείνο το βράδυ εργαζόταν και βρισκόταν σε μετακίνηση για τις ανάγκες της δουλειάς του, από γνωστό κατάστημα στο Μικρολίμανο προς την περιοχή της Δημητρίου Κυφαλίας, βρέθηκε ως συνεπιβάτης σε δίκυκλη μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού, στην οδό Ομήρου Σκυλίτση, στον Πειραιά, στο ύψος του βενζινάδικου. Εκεί συνέβη το μοιραίο δυστύχημα με διερχόμενο αυτοκίνητο. Εκείνη την ημέρα για εμάς – την οικογένειά του και τους ανθρώπους που τον γνώριζαν και τον αγάπησαν για όλες τις χάρες που είχε – σταμάτησε ο χρόνος. Στην υπόθεση υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα και για την κίνηση της μοτοσικλέτας, καθώς αναφέρεται ότι ο οδηγός κινούνταν με αυξημένη ταχύτητα και κατά τρόπο που φέρεται να παραβίαζε κανόνες του ΚΟΚ. Παράλληλα, οι ακριβείς συνθήκες της σύγκρουσης και η ευθύνη κάθε εμπλεκόμενου πρέπει να διερευνηθούν πλήρως από τις αρμόδιες αρχές, με βάση όλα τα διαθέσιμα στοιχεία.
Λίγες ημέρες μετά από το τροχαίο συμβάν – στις 4 Οκτωβρίου 2024 – η ζωή του Βαλεντίνου τερματίστηκε στη ΜΕΘ ενός νοσοκομείου. Ένας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του στην άσφαλτο, με τρόπο άδικο, βίαιο και οδυνηρό. Ήταν γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 2004 και ήταν μόλις 20 ετών!
Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε για την οικογένειά μας ένας άλλος αγώνας: ο αγώνας για να μάθουμε την αλήθεια, να φωτιστούν οι συνθήκες του δυστυχήματος και να αποδοθούν, όπου προκύπτουν, οι ευθύνες που προβλέπει ο νόμος. Όταν χάνεται ένα παιδί, δεν χάνεται μόνο μια ζωή. Αλλάζει για πάντα η ζωή ολόκληρης της οικογένειας. Ο χρόνος συνεχίζει να περνά, όμως μέσα μας υπάρχει πάντα ένα κενό που κανείς και τίποτα δεν μπορεί να γεμίσει. Δύο χρόνια μετά, η απουσία του πονάει το ίδιο. Δεν ζητάμε να γυρίσει ο χρόνος πίσω. Ξέρουμε πως αυτό είναι αδύνατο. Ζητάμε όμως αλήθεια, απαντήσεις και δικαιοσύνη. Γιατί ο Βαλεντίνος δεν ήταν ένας αριθμός.
Ήταν ένας νέος άνθρωπος που είχε ολόκληρη τη ζωή μπροστά του. Είκοσι χρόνια ζωής… και μια αιωνιότητα μέσα στις καρδιές μας.
Βαλεντίνο μας, δεν σε ξεχνάμε. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Γιατί πρέπει να σε ενδιαφέρει ο θάνατος του Βαλεντίνο Γκεγκάι;
Γιατί υπάρχει μακρόχρονη θλιβερή καταγεγραμμένη εμπειρία εκατομμυρίων θανάτων από τροχαία κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο και εκατοντάδων στη χώρα μας. Στην Ελλάδα, για τους νέους ηλικίας 15–29 ετών, τα τροχαία αποτελούν την πρώτη επιμέρους αιτία θανάτου. Το 2023 περισσότεροι από ένας στους τρεις θανάτους νέων αυτής της ηλικίας (35,4%) καταγράφηκαν ως θάνατοι από ατυχήματα μεταφοράς. Γιατί τα θανατηφόρα τροχαία ή αυτά που προκαλούν βαριές σωματικές αναπηρίες δεν είναι μοιραία, απρόβλεπτα, τυχαία συμβάντα. Οι άνθρωποι δεν δικαιολογείται να αποδίδουν τη συμφορά αυτή στην τύχη! Δεν μπορεί να σκοτώνονται οι άνθρωποι στο δρόμο σαν να είναι άμοιρες γάτες που δεν θα καταλάβουν ποτέ πού βρέθηκαν και γιατί σκοτώθηκαν. Γιατί οι πιθανότητες να σκοτωθεί κάποιος άνθρωπος από τροχαίο στη χώρα μας, κατά τη διάρκεια της ζωής του, είναι ένας ανά 125 έως 200! Γιατί για την οδική κυκλοφορία μέσα στην πόλη, οι πιθανότητες αυτές πολλαπλασιάζονται! Γιατί, αν ονειρεύεσαι για τον εαυτό σου να κερδίσεις κάποια στιγμή στη ζωή σου το τζόκερ, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι είναι απείρως περισσότερες οι πιθανότητες να χάσεις τη ζωή σου – φταις, δεν φταις – σε ένα τροχαίο.
Αυτή η γνώση και δεδομένη εμπειρία δεν επιτρέπει σε κανέναν να ισχυριστεί ότι δεν σκέφτηκε την πιθανότητα να σκοτώσει ή να σκοτωθεί στο δρόμο με δική του οδική υπαιτιότητα. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι ανυποψίαστος για το γεγονός ότι μπορεί να συμβεί στον ίδιο ή να προκαλέσει ο ίδιος με υπαιτιότητά του, το θάνατο κάποιου άλλου οδηγώντας στο δρόμο!
Τι πρέπει να κάνουμε;
- Πρέπει πρώτα απ’ όλα να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του υποψήφιου θύματος και να συνειδητοποιήσουμε πόσο επείγον είναι να τερματίσουμε αυτό το «γύρο θανάτου» που κυκλώνει καθένα και καθεμία από εμάς.
- Πρέπει η Πολιτεία να προστατέψει τους κατοίκους της. Τους πεζούς, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τους ποδηλάτες, τους δικυκλιστές.
- Πρέπει να αποδίδεται ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, όχι για λόγους εκδίκησης. Αλλά για λόγους παιδαγωγικούς. Η δικαστική εξουσία να προστατεύει και να υπερασπίζεται τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων και όχι τις ασφαλιστικές εταιρείες, ούτε να παρέχει κάλυψη στους υπαίτιους, αξιολογώντας την ασυγχώρητη πράξη τους ως ασυνείδητη αμέλεια, όπως συμβαίνει τώρα!
- Πρέπει να αγωνιστούμε για να κάνουμε τις πόλεις ανθρώπινες.
- Να πάψει να κυριαρχεί παντού η μετακίνηση με ΙΧ.
- Να αποκτήσουμε φθηνές και άριστης ποιότητας δημόσιες συγκοινωνίες
- Να αποκτήσουμε πεζόδρομους, ποδηλατόδρομους, ειδικές λωρίδες κυκλοφορίας για τα δίκυκλα, κάθε είδους προδιαγραφή για μία πόλη φιλική και ασφαλή για τους κατοίκους της
- Να εκπαιδευτούμε στην κυκλοφοριακή αγωγή σε όλες τις ηλικίες.
- Να γίνουν αυστηρότερα τα μέτρα για τους παραβάτες, υπαίτιους σοβαρών τροχαίων, με κατάσχεση του οχήματος, με αφαίρεση της άδειας οδήγησης.
ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΜΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΜΗΔΕΝΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!